Tinnitus: rauw en rouw

Tinnitus kan je leven plotseling op zijn kop zetten. Het is meer dan een geluid dat je hoort. Het is een ervaring die je raakt in je lichaam, je hoofd en in je hart.

In deze blog deel ik mijn persoonlijke verhaal. Geen theorie, maar mijn eigen weg door verwarring, angst en rouw. Vanuit een holistische visie neem ik je mee in wat tinnitus voor mij betekende; rauw en ontregelend maar uiteindelijk ook een uitnodiging om opnieuw te leren luisteren naar mezelf.

Tinnitus is rauw en rouw

Tenminste, zo heb ik het ervaren. In 2019, kort na de geboorte van mijn prachtige dochter, kreeg ik heel plotseling een suis in beide oren. Het gebeurde tijdens een vakantie, samen met mijn gezin en schoonfamilie. Een moment dat ontspannen had mogen zijn maar dat het begin werd van iets wat mijn leven ingrijpend veranderde.

Ik zat in een fase waarin ik niet helemaal mezelf was. Moeder van drie kinderen, net verhuisd, een nieuwe baan. Grote veranderingen volgden elkaar in hoog tempo op. En als moeder was – en ben – ik misschien overbezorgd. Of misschien is dat gewoon liefde: het diepe verlangen om je kinderen altijd te willen beschermen. Wat het ook was, ik kwam nauwelijks tot rust. Achteraf gezien stond ik constant ‘aan’, dag en nacht.

Mijn eigen grenzen bewaken vond ik (en vind ik soms nog steeds) lastig. Tijdens een vakantie met familie houd je rekening met elkaar, slik je kleine irritaties in en zeg je niet altijd wat er echt in je omgaat. Niet uitspreken wat je voelt, niet luisteren naar wat je nodig hebt – het stapelt zich op.

Of dit dé oorzaak is van mijn tinnitus, weet ik niet zeker. Maar wat ik wel zeker weet: het geluid was er opeens. In het begin leefde ik op hoop. Het idee dit gaat wel weer weg gaf me rust. Maar naarmate de tijd verstreek, ik verschillende behandelaars bezocht en de stilte niet terugkwam, drong het besef door: dit is het. Het geluid blijft.

Nooit meer stil

Daarna volgden paniekaanvallen, angstige gedachten, slapeloze nachten. Overdag functioneren werd steeds lastiger. Ik raakte verstrikt in een vicieuze cirkel van angst en alertheid. Tinnitus komt rauw op je dak. Je ziet het niet aankomen. Het is er ineens.

En ja, tinnitus is ook rouw

Rouw om de stilte. Rouw om wie je was vóór het geluid. En ja, je mag daar verdrietig om zijn. Rouw kent geen vaste volgorde, geen gebruiksaanwijzing. Het gaat in lagen. Soms denk je dat je het verwerkt hebt en dan word je opnieuw overvallen door emoties: verdriet, boosheid, angst, machteloosheid. Het komt en het gaat, vaak onverwacht.

Inmiddels ben ik een paar jaar verder. Ik ben door een diep dal gegaan. Maar ik sta hier. Nu. Mét mijn geluid. Niet altijd moeiteloos, wel met meer zachtheid.

Vanuit een holistische visie kijk ik inmiddels anders naar tinnitus. Niet als iets wat ‘bestreden’ moet worden maar als een signaal. Mijn tinnitus is nooit mijn vijand geweest. Het was een schreeuw om hulp. Een uitnodiging om te luisteren naar mijn lijf, naar mijn grenzen, naar wat er vanbinnen speelt.

Dat betekent niet dat alles daarmee opgelost is. Maar het betekent wel dat ik mezelf serieuzer neem. Dat ik pauze neem. Dat ik voel voordat mijn hoofd het overneemt.

Dit is mijn proces. En ieder ervaart tinnitus op zijn of haar eigen manier.

Maar weet dit: je bent niet alleen. Geef je rouw de tijd om te helen. Luister naar je lichaam. Het spreekt vaak eerder dan wij zelf durven te luisteren.

Praktijk Ik Luister, holistisch therapeut

Lees ook mijn blog over 'Wat niemand je vertelt over leven met tinnitus'